Onze tour begint op de parkeerplaats Kniebis/Alexanderschanze, direct naast het verlaten Hotel "Alexanderschanze".

We volgen de borden richting Hildahütte. Een kort, stenig pad leidt ons rechtstreeks de diepe bossen van het Zwarte Woud in. Al snel verlaten we het pad en volgen we een bosweg, die ons na ongeveer 15 minuten naar een andere parkeerplaats voor wandelaars brengt.

Een overzichtskaart geeft ons informatie over mogelijke bestemmingen in de directe omgeving. We volgen de borden richting Hildahütte en Teufelskanzel, onze twee bestemmingen. Het brede bospad voert ons door een gebied dat in 1999 door storm Lothar , maar waar de natuur zich al jaren succesvol herstelt. De nog jonge bomen en wilde bessenstruiken geven de frisse Zwarte Woudlucht op warme dagen een heel bijzondere fruitige toets.

We volgen het "nieuwe hooggelegen pad" ongeveer 20 minuten totdat we eindelijk een glimp van het Renchdal . Al snel opent het bos zich en onthult een prachtig uitzicht over het hele Renchdal tot aan de Rijnvlakte. We vervolgen onze weg over de goed onderhouden bosweg nog 30 minuten tot we Graseck bereiken, waar we, als het weer het toelaat, paragliders kunnen zien opstijgen. Het uitzicht strekt zich nu uit tot het Kinzigdal en de Brandenkopf, een van de hoogste toppen in de omgeving (herkenbaar aan de windturbines en de radiomast op de top).

Na een korte rustpauze vervolgen we onze weg.

Na nog 25 minuten splitst het pad zich. Een wegwijzer wijst de weg naar de Hildahütte. We gaan linksaf en na ongeveer 200 meter houden we rechts aan (volg de rode ruit!). Het pad leidt ons dan rechtstreeks naar de pittoreske schuilplaats. Een bankje en een vuurplaats bieden een perfecte plek om even uit te rusten.

Wie nog niet genoeg heeft aan wandelen, qua conditie, tijd en enthousiasme, mag het volgende deel van de Westweg niet missen. Een smal, bijna alpien pad, waar je minimaal een goede tredzekerheid voor nodig hebt, loopt vanaf de Hildahütte door een dichtbegroeid bos. Het pad, dat deels stenig en deels zanderig is en slechts licht stijgt, leidt ons op een romantische en avontuurlijke manier naar een belangrijke splitsing. Het is niet ongebruikelijk om op deze paden langeafstandswandelaars tegen te komen, volledig bepakt met bagage, die de Westweg van Pforzheim naar Basel zijn gaan lopen. Ze maken meestal graag een praatje en delen met plezier hun ervaringen tot nu toe.

Bij de splitsing in het pad volgen we de borden richting "Teufelskanzel" (Duivelspreekstoel). We houden rechts aan en volgen het pad tot we na ongeveer 10 minuten de Blitzhütte (Bliksemhut) bereiken. Het is een zeer goed onderhouden en bewaard gebleven schuilplaats, een van de vele langs de Westweg.

Wie de 'zwevende rotsen' van de Duivelspreekstoel wil bewonderen, moet nog 5 minuten verder lopen over het pad. Een avontuurlijk pad over rotsen en trappen, waaronder een houten trap, leidt recht onder de hangende rotsen van de Duivelspreekstoel. Onder de houten trap bevindt zich een klein grasveldje met een fantastisch uitzicht op de gehele, mystieke rotsformatie.

Van daaruit beginnen we aan onze terugreis. Let op! Het pad naar de Duivelspreekstoel wordt afgeraden bij nat weer. Steile hellingen en gladde rotsen vereisen absolute stabiliteit.

De terugweg naar het startpunt voert ons opnieuw via de Blitzhütte naar de Hildahütte en vandaar naar de parkeerplaats Kniebis/Alexanderschanze.