Het startpunt voor onze wandeling naar de Brandenkopf is de kerk in het centrum van Oberharmersbach. Komend vanuit Zell am Harmersbach, slaan we rechtsaf voor de kerk om bij de parkeerplaats te komen. Na een paar meter bevindt de parkeerplaats zich aan de linkerkant.

Als alternatief kunnen we ook met de S-Bahn Ortenau vanuit Alpirsbach via Haslach reizen.

We beginnen onze wandeling direct bij een wegwijzer die de klim naar de Brandenkopf aangeeft. We volgen een weg, langs een groot grindterrein, naar de tweede wegwijzer. Daar volgen we het "Brandenkopf-wandelpad" wijst Brandenkopf . Dit is de officiële toegangsweg voor auto's.

Het pad voert ons verder door een woonwijk met goed onderhouden tuinen en goed bewaarde huizen uit het Zwarte Woud. Aan het einde van de weg bereiken we de Häldelebrunnen-fontein, waar we de weg bergopwaarts volgen en Oberharmersbach geleidelijk aan achter ons laten. Na een paar minuten lopen bevinden we ons op een geasfalteerd pad omzoomd met fruitbomen, dat ons eerste prachtige uitzicht over het dorp biedt. We volgen het pad richting "Danielhof", dat we na ongeveer 30 minuten bereiken.

Boven de boerderij leidt het bospad ons gestaag en niet al te steil door een dicht sparrenbos naar de "Berggastwirtschaft Durben" (Bergherberg Durben). Een paar meter voor de herberg verlaten we het bos en opent zich voor het eerst een prachtig uitzicht op het indrukwekkende landschap van het centrale Zwarte Woud.

We genoten van het uitzicht vanaf een perfect geplaatste houten bank voordat we onze inspannende wandeling voortzetten. Vanaf hier zagen we ook voor het eerst de radiotoren, die op de top van de Brandenkopf staat en ons de juiste richting wees. Aan onze rechterkant konden we de Vogezen al zien, die de grens met Frankrijk markeren.

Boven de herberg bereiken we een asfaltweg (toegangsweg naar Brandenkopf). We steken deze weg over en volgen de borden "Schwarzenbachsattel / Brandenkopf - gemakkelijke route".

De Durbensattelweg leidt ons verder, met een gematigde helling, naar de Schwarzenbachsattel, de 786 meter hoge pas tussen Brandenkopf en Nillkopf.

We passeren de goed bewaard gebleven Karl-Albert-Junghans hut en volgen vanaf hier het natuurpad (aangegeven met "NL") tot het einde van onze tocht.

We komen regelmatig informatiepanelen tegen over de inheemse bomen van de Brandenkopfstreek. Het pad loopt verder bergopwaarts langs de Spitzbrunnen-bron richting de windmolens op de heuvelrug.

Een pad, nu smal en soms stenig maar nog steeds goed begaanbaar, leidt ons in een paar minuten rechtstreeks naar de Brandenkopf-toren en het aangrenzende trekkershostel/restaurant. (Gesloten op dinsdagen)

Pas vanaf de 32 meter hoge, vrij toegankelijke Brandenkopf-toren opent zich voor het eerst in alle richtingen.

Van de Vogezen over de Schwäbische Alb en van de Feldberg (1493 m) in het zuidelijke Zwarte Woud tot de Hornisgrinde (1193 m) in het noordelijke Zwarte Woud. Alle belangrijke bergtoppen zijn hier vanuit vogelperspectief te zien.

Bij goed zicht, zoals wij op de dag van onze tour hadden, kun je met een beetje geluk de meer dan 4000 meter hoge toppen van de Zwitserse Alpen aan de horizon zien. Overal staan ​​informatiepanelen, waardoor je hier gemakkelijk de tijd vergeet.

Na een verfrissende pauze in de rustieke herberg, versierd met Zwabische schilderijen, beginnen we aan onze afdaling over hetzelfde pad als op de heenweg. Na ongeveer anderhalf uur bereiken we ons startpunt.