Nasza wycieczka rozpoczyna się na parkingu Kniebis/Alexanderschanze, tuż obok opuszczonego hotelu "Alexanderschanze".

Kierujemy się znakami w stronę Hildahütte. Krótka, kamienista ścieżka prowadzi nas prosto w głębokie lasy Schwarzwaldu. Wkrótce opuszczamy ścieżkę i podążamy leśną drogą, która po około 15 minutach prowadzi nas do kolejnego parkingu dla pieszych.

Mapa poglądowa informuje nas o możliwych miejscach docelowych w najbliższej okolicy. Kierujemy się znakami w stronę Hildahütte i Teufelskanzel, które będą naszymi dwoma celami. Szeroka leśna ścieżka prowadzi nas przez obszar zniszczony przez sztorm Lothar w 1999 roku, gdzie przyroda od wielu lat z powodzeniem się regeneruje. Wciąż młode drzewa i krzewy dzikich jagód nadają świeżemu powietrzu Schwarzwaldu wyjątkową, owocową nutę w upalne dni.

Podążamy „nowym szlakiem wysokogórskim” przez około 20 minut, aż w końcu dostrzegamy dolinę Rench . Wkrótce las się otwiera, odsłaniając wspaniały widok na całą dolinę Rench, aż po Równinę Nadreńską. Kontynuujemy podróż dobrze utrzymaną leśną drogą przez kolejne 30 minut, aż dotrzemy do Graseck, gdzie, jeśli pogoda na to pozwoli, możemy obserwować starty paralotniarzy. Widok rozciąga się teraz na dolinę Kinzig i Brandenkopf, jeden z najwyższych szczytów w okolicy (rozpoznawalny po turbinach wiatrowych i maszcie radiowym na szczycie).

Po krótkim odpoczynku kontynuujemy trasę.

Po kolejnych 25 minutach ścieżka się rozwidla. Drogowskaz wskazuje drogę do schroniska Hildahütte. Skręcamy w lewo i po około 200 metrach trzymamy się prawej strony (podążamy czerwonym diamentem!). Ścieżka prowadzi nas prosto do malowniczego schroniska. Ławka i palenisko to idealne miejsce na odpoczynek.

Każdy, czyja kondycja, czas i zapał do wędrówek nie zostały jeszcze zaspokojone, nie powinien przegapić kolejnego odcinka szlaku Westweg. Wąska, niemal alpejska ścieżka, wymagająca minimalnej pewności siebie, prowadzi z Hildahütte przez gęsto zarośnięty las. Ścieżka, częściowo kamienista, częściowo piaszczysta i tylko łagodnie wznosząca się, prowadzi nas w szalenie romantyczny i pełen przygód sposób do głównego rozwidlenia szlaku. Na tych szlakach nierzadko spotyka się wędrowców długodystansowych, obładowanych sprzętem, którzy wyruszyli na Westweg z Pforzheim do Bazylei. Zazwyczaj z przyjemnością ucinają sobie krótką pogawędkę i chętnie dzielą się swoimi dotychczasowymi doświadczeniami.

Na rozwidleniu ścieżki kierujemy się za znakami na „Teufelskanzel” (Diabelską Amboną). Trzymamy się prawej strony i podążamy ścieżką, aż po około 10 minutach docieramy do Blitzhütte (Chaty Błyskawicy). To bardzo dobrze utrzymane i zachowane schronisko, jedno z wielu na szlaku Westweg.

Ci, którzy chcą podziwiać „pływające skały” Diabelskiej Ambony, powinni kontynuować wędrówkę ścieżką przez kolejne 5 minut. Pełen przygód szlak po skałach i schodach, w tym po drewnianych schodach, prowadzi bezpośrednio pod zawieszonymi skałami Diabelskiej Ambony. Poniżej drewnianych schodów znajduje się niewielki, trawiasty obszar, oferujący fantastyczny widok na całą, mistycznie wyglądającą formację skalną.

Stamtąd rozpoczynamy podróż powrotną. Uwaga! Droga do Diabelskiej Ambony nie jest zalecana w mokrych warunkach. Strome zbocza i śliskie skały wymagają 100% pewności siebie.

Droga powrotna do punktu początkowego prowadzi ponownie przez Blitzhütte do Hildahütte, a stamtąd do parkingu Kniebis/Alexanderschanze.